tziejoyce

stupid tawagan that are not true and broken promises aand being alone

2010-08-23T00:28:00.003+08:00

sa tanang ng buhay ko, ang palagi kung iniisip at gusto e yung masuklian din yung mga binibigay ko, matrato ako tulad ng pano ko tinrato ang isang tao.

Pero dumarating talaga sa punto na nakakahanap ka ng katapat. Na nagbigay ka, nagtiwala pero wala ka nakuha kundi pagpapanggap. Ang dami kung ganun sa buhay ko. Ang iba dun naging parte. Iba naman parte parin nun. Hindi naman lingid sa inyo na hinuhusgahan ako ng mga tao. Talo ko pa artista sa bilis ng chismis sa buhay ko. Masakit pa dun, minsan, sa mga mismong mga kaibigan mo pa naririnig o nagsisimula. Pilit mo man ipaintindi o balewalain, bubuksan at bubuksan pa rin. At alam mo na isang tao lang sana ang matatakbuhan mo para magsabi nun pero yung isang tao na rin ang nawala sa buhay mo. Pero kahit ganun, wala na ako balak ibalik yun sa buhay ko. Kaya ngayon, wala ko matakbuhan kundi ang sarili ko. Pilitin ang sarili na makinig sa konsensya.

Sayo: huwag feeling. Tapos na ako sayo.
Sknla: salamat at patawad sa mga sunod kong plano.

Basta, okay na kasi ako. Gusto ko na lang makalayo.

Japan!

2010-07-12T12:48:00.000+08:00

Gusto ko talaga masubukan magtrabaho o tumira sa Japan; kahit isang taon lang. Kahit isang buwan nga, puwede na. Pagbigyan lang ako ng Diyos na maranasan ko ang buhay Hapones. Lol sa term. Pero seryoso nga, gusto ko.

Kailan nga ba nagsimula ang infatuation kung ito na makatira sa Japan?

High School.

Oo, highschool. Nung una kung matuklasan ang saya ng teknolohiya. Nung matagpuan ko na pupuwede pala kaming dalawa (ng technology, okay?). Ayun. Nalaman ko na uberness ang teknolohiya sa Japan. Syempre, gusto ko ron. At dahil dun, natuwa rin ako sa kultura nila. Hindi ang bastos side. Mga marurumi ang utak ninyo! Ok ok. Inunahan ko lang kayo. Anywaaay. Yun nga, dahil sa kultura. Dahil sa ganda niya. Dahil sa lengwaheng napakahirap matutunan. Dahil sa pagkain.

Hindi ko pinapangarap makatira sa US. Aba naman, ano kinaganda nun kumpera sa ganda ng Asia? Andito ang ganda! Sa continent kung san ako nabibilang. Oh c'mon, ano makikita mo dun, d'ba? Hahaha.

Basta, ipinapangako ko at itinataga ko sa bato. MAKAKARATING AKO SA JAPAN. Magtatrabaho. Titira. At hinding-hindi magpapamanyak sa bus. HAHAHA.

Oh, Japan, wait for me. Huwag mo akong biguin. Bigo na nga sa ibang bagay, pati ba naman sa'yo? Pagbigyan mo na ako. Let me love you at love me too. :D

June 25-26

2010-06-30T20:10:00.000+08:00

may nabalitaan ako. syempre, hindi maganda. hahaha. pero ayos lang. alam ko naman ang totoo. alam ko at hindi ko kailan magagawang magsinungaling pa sa sarili ko. kaya ayon, wala ako pakialam kung iisipin ng iba na ganito ganyan. hindi ba kayo napapagod manghula? o mangchika? try niyo itanong. malay niyo, sabihin ko ang totoo. haha. may nakakaalam, akala niyo ba. at siya lang na muna ang pagkakatiwalaan ko. kasi hindi man niya gusto, hindi niya ako sinabihan ng dapat gawin. at salamat. :D best secret natin to. wag ka na magtanong kung curious ka lang dahil hindi ko sasabihin. wala ring silbi yun.

anyywaaay.

nanood kami ng toy story 3. sinusino kami? ako, dexter, mikko, armon, teo at ward. oo na, si jenny na ang wala. T_T ayan kasi, libre nga napanood mo, hindi mo naman kami nakasama. haha. ayon. kumain kami sa burgoo. at as usual, ang mga kids kilos kids. pakiramdam ko nga inisip ng mga waiter, wala kami pambayad. nakakatawa. pero isa lang masasabi ko. PANTS! hahahaha. naglaro kasi kami ng PANTS at talaga namang gumawa ng bonggang-bonggang eksena si teo sa pagsigaw ng napakalakas. pati siya nagulat sa ginawa niya. oh may sa saya. at masarap ang pagkain. sulit ang 2.5k na gastos plus 50php kong tip. kapag nasiyahan kasi ako sa pagkain, nagttip ako. nasiyahan kasi ako sa fish and chips. oorder ulit ako nun kapag kumain ako ulit don.

so, ayun nga. nanood na kami ng toy story 3. ang seating arrangement? ward, mon, dexter, mikko, ako, teo. nakapanood akong mabuti kasi hindi ko katabi si armon, ibig sabihin, hindi maingay. haha. pero naman ng nagbagong anyo si mr. potato head, eto na ang sakit sa ulo. ang ingay na ni teo at mikko. walang humpay na kakatawa. pero oo nga naman, nakakatawa naman kasi talaga. haha. pero para sa akin, hindi siya nakakaiyak. ang iniisip na nakakaiyak yun, either babae o bading. haha. para sa akin kasi, touching at happy ending siya. oooh, kasi naman may mga bagay talagang kailangan pakawalan. hindi ba ang wirdo kung si andy naglalaro parin na parang bata? iskeri yun. at mabait si little girl. cute pa. kaya masaya ako sa ending kasi napunta sila sa tamang tao. :) kaya let's be happy, ok? bawal emo sa cartoons!

nakauwi na ata kami ng mga 12midnight. at sa next day nun, berday na ni Armon. Berday celebration, that is. ayun. pumunta ako ng patakas at nagpaalam din, eventually. maiksi man ang oras, masaya parin ako. masaya kasi makasama ang mga frens. true friends. :) ang highlight siguro ng gabi ay ng away-awayin ng kapatid ko si Eo. at si Eo, walang nagawa. wahahaha. i lab you, frenza. ;)

masaya talaga kapag nakakasama ang mga kaibigan kapag feeling may kulang ka. :) masaya ako at sila ang naging mga kaibigan ko. hanggang sa susunod, prens.:) i love you all.

Adbays, Mapua Bukas.

2010-06-17T21:45:00.003+08:00

Hindi ka naman mag-isa pero pakiramdam mo magisa ka. May mga kaibigan ka naman pero bakit nahihiya ka magsalita.. magsabi? Dahil natatakot ka mahusgahan? Hindi ka naman nila huhusgahan. Mahal ka nila tulad ng pagmamahal mo. Parang pag-ibig lang yan, dapat give and take. Hindi uso ang kapaan sa nararamdaman kasi sa simula pa lang, wala ka naman pinaparamdam o pinapakita. Huwag mo isisi sa iba ang lungkot na nararamdaman mo ngayon. Hindi sila ang solusyon diyan sa problema mo. Ang problema ay na sa'yo; kasi takot ka masyadong magpapasok ulit ng mga tao sa buhay mo. Natatakot ka magtiwala ulit. Natatakot kang makita ng tao kung gaano ka kahina. Sige, ipilit mo pa ipakitang okay ka kahit hindi; kahit unti na lang e babagsak na ang buo mong kaluluwa. Ang yabang mo kasi. Akala mo kaya mo ang lahat. Paalala lang, tao ka lang din at walang taong kayang mabuhay ng magisa.

Patawad.

Hindi ka rin naman bobo. Pero bakit ipinipilit mong hindi intindihin kung bakit hanggang ngayon, hindi parin nasa saiyo ang matagal mo ng pinagdarasal at hinihiling? Ikaw, mismo, sa sarili mo, alam mo na hindi ito para sa'yo. The?! Ilang buwan mo na ba yang pinagdarasal? Di'ba mahigit 5 buwan na? Bakit ganyan ka parin katiyaga maghintay sa wala? Hindi ba pwedeng matuto ka ulit makuntento sa kung anong meron ka?

Baka kasi matupad pa.

Pwede naman kasi kumilos. Puro ka na lang plano. Plano mo to, plano mo iyan. Bakit sa isa sa mga planong yan e gawin mo? Mahirap ba yun? Pera ba? Kumikita ka naman ng sapat. Huwag mo ipagsabukas ang mga bagay na gusto mong makuha o marating. Kasi malay mo, bukas o baka mamaya na mismo, magpaalam ka na sa mundo. Hindi mo kontrolado ang panahon. Magtiyaga ka, kilos. Puro ka pataba.

Hindi ba pwedeng hinay-hinay lang? Mahirap ang kalaban.

----
Ang hirap pala bigyan ng advice ang sarili. Parang tanga lang.

Anywhoooooo!!!!!

Pupunta akong Mapua bukas at hindi niyo lang alam ang saya na manabik makakita ng mga taong matagal mo ng kakilala.Gusto ko makita ang mga naging guro ko, dating staff sa ieee, members ng ieee, bagong members ng ieee at ang mga kyoot kung mga a33 preeens. :D sorry na, may isyu talaga ako. So, mga mapuans, kitakits bukas? IMISSHOOOOOOOOOLLLL.

Oops.

2010-05-14T12:00:00.002+08:00

Binasa ko lahat ng posts ko dito, at talaga namang highest level ang pagiging bitter ko. Hindi ko rin maiwasan yun ng mga panahon na yun. Tao lang din naman ako, nasasaktan, umaasa na sana hindi nangyari yun at natapakan ang pride ng todo-todo. Pero sabi nga nila, at aking pinaniniwalaan, nagbabago rin ang tao. Nagbago na ako. At alam ko yun. Hangga't kaya kasing umiwas sa sakit, iiwasan. Hangga't kayang umintindi at tumanggap na ganito talaga an buhay, gagawin ko. :] Masaya naman ako sa pagbabagong to. Mahirap pero kaya. Sa mga nabitawan kung salita na masasakit sa kanino mang tao, patawad. Hindi ko naman babawiin yun pero gusto ko lang malaman niyo na nasasaktan ako ng mga panahon na yun kaya malamang-lamang hindi ko alam mga pinagsasabi ko. Hindi ko gusto ko makasakit pero syempre, nung mga panahon na yun, gusto ko manakit. Hindi ko lang napansin na sa kagustuhan kung yun, ako ang natalo. Ako ang mas nasaktan. Pero ayos lang. Ganito talaga ang buhay. :] At least, nailabas ko lahat ng sama ng loob; lahat ng sakit. Kaya ako naggrow; nagmature. May mga bagay pa kong kelangan iimprove. Mga bagay na kailangan iisang tabi na. Pero dadahandahanin ko na. Hindi naman kailangan magmadali. Baby steps muna. :]

Updaaaateee!

2010-05-14T00:41:00.002+08:00

Oy hello hello. Kumusta ka naman, blog? Nako. Nagtatampo ka na ba? Ang tagal rin kitang hindi nasulatan. Hindi sa walang time. Wala lang din ako masabi. Ayun.

So, kumusta naman ako? Eto, okay lang. Masaya. Emotionally stressed. Pagod. Pero masaya. Pero pero ulit, mas gusto ko pa maging masaya.

Grabe, nung january 21 pala ang huli kong sulat sayo. Ang dami na rin nagbago. Ayon. Ngayon, hindi na ko sa cvg nagtatrabaho. Malungkot iwan ang cvg kasi ang dami ko ng naging mababait na prens dun. Pero hindi naman pwedeng hanggang dun na lang. Kelangan din ng growth. Kelangan ipraktis ang natapos. Kaya ayun, pagkatpos magmarcha, nakapagdesisyon akong umalis na. Ngayon, asa REWSS na ko bilang isang 'technical product specialist'. Ang trabaho ko? Parang system admin. Ganun. Ayun. Nose bleed. Masakit sa isip, sa puso at sa ego. Pero ayos lang. Challenge rin naman to. Sa akin. At gusto ko yun. So, technically, ayos lang siya. :D

Uuy, na'inlab' din ulit ako. Pero sa maling tao. Curse him. Haha. Pero ayos lang, kasi may natutunan nanaman akong bago. Pero ngayon, ako na ang sumuko. Ako na ang umiwas bago pa lumalala ang sitwasyon. Siyempre, sa simula, mali na rin nanaman siya. Bakit ko pa nga daragdagan yun d'ba? At nagka'ayos' na rin ata kami ni Eo. Ata lang. Haha. Hayaan mo ang pride ko ang mangibabaw. Lol. Pero mabait lang talaga ako at pinagbigyan ko siya at pinatawad. Ayoko lang kasi talaga kainin ang nabitawan ko nanamang salita, na hindi ako nakikipagkaibigan sa mga naging 'ex' ko na. Unfortunately, isa siya diyan. So, hayaan na naten. Hayaan na lang natin na panahon ang makapagsabi kung pwede pa ulit kaming maging frens.

Aat yeehees naman saming Group A. :) Lahat kami chasing for our dreams na. Woot woot. Si Dex nga lang balik paaralan. Namimiss ko sila; araw-araw. Mahirap mawalay sa mga taong mahal mo talaga. Haha. Sila teo, pagraduate na rin at proud ako sa kanila. :D

Ang dami ng nagbago since the last time akong nagblog sayo. Ang daming pagbabago na, yung iba, mahirap i-absorb. Pero sa pagbabagong yun, alam ko, sa sarili ko, na naging mature ako. :) At nagiging independent ulit. Wala na akong kinikilingan pa. Nakakapagdesisyon na ko ng sarili ko, at wala pa naman ako pinagsisihan sa mga yun. Emotionally stressed man dahil sa dami ng dapat iimprove sa aking sarili, naging mas malakas naman ang paniniwala ko kay Lord. :) Mas healthy ang puso ko ngayon, kasi pinili ko yun. Kahit single. Kasi ang dami namang nagmamahal sa akin. :'> At ang dami dapat ipagpasalamat. Kaya Lord, salamat.

Woot. Sana maupdate kita ng mas madalas.

Bisitor, tanong ka naman diyan.

Ang Pagtatapos

2010-01-21T20:33:00.001+08:00

Sa wakas, inabot ko na ang mahiwagang listahan. Kaya eto, looking forward sa susunod na buwan. :D

Limang taon ng paghihirap. Limang taon ng walang sawang pagmomoves, pagdiskarte, pagaaral at pagiyak. Limang taon ng walang sawang pagpupuyat, paghithit ng lead (haha!), pagtusok ng wires sa breadboard, pagpindot ng calculator, pagmememorize ng formulas at terms, pagdurugo ng ilong dahil sa alien language ng ilang mga professor, panginginig sa klase ng mga dakilang terror professors at pagmamahal sa mga tunay na kaibigan. Sa wakas, paalam Mapua na ata ito. :D

Salamat nga naman sa mga taong nagbuo at nagpasaya sa college life ko.

Siyempre, una na sa listahan ang Group A. :D Salamat Jen, Dex, Mikko at Regene. Ang dami na nating pinagsamahan. Ang dami na nating pinagdaanang tampuhang, buisitan pero sa huli, tayo parin ang nagsusuportahan. Forever na ito. ;) Salamat Rob Manila at Manila zoo. HAHA.

Salamat a33 preeens. Aba naman, ang solid natin. Salamat sa walang sawang pambubully at pagtawa tuwing sa iiyak ako dahil malapit na ko bumagsak. Mga leche kayo, magagawa ko kung nakakaiyak dahil sabit ako. Pero salamat dahil hindi kayo naniniwalang babagsak ako. :D Salamat sa pagturo sakin magbisyo, magdota kahit bano ako at mambully. Outing na! Yow, Pat at Jmie. Namiss ko na tayo. Kelan ba niyo ko lilibre ulet? Hihi. Namimiss ko na talaga tayooo. Salamat sa mga naging ex ko! Poooota. Haha. Salamat gelo, naging masaya tayo. :) Sayang tayo noh. Siguro hindi lang talaga meant. Hehe. Nilabs naman kita. :D At kay Eo, wala. may sasabihin ka? HAHAHA.

Yon, IEEE. Ang isa sa mga kumumpleto ng college life ko. Salamat IEEE at ginawa mo akong responsableng tao. Dahil sayo, nagkaron ako ng direksyon sa kung anong gusto ko sa buhay ko. :) Salamat sa mga naniwala na kaya ko maging chairperson. Salamat sa mga walang magawa kundi ang manira at sumita, behlat na lang dahil nakayanan ko. :P Salamat sa pagmamahal.

At siyempre, sa mga naging classmates ko lalo na sa COE BATCH 2005. Yow, we rock! Iba talaga ang samahang COE. :D Eto, sabay sabay tayo mamarcha. Woot woot. :D 4J's, i miss us. Heh, tumigil ka Justin. Tantanan mo ko. HAHA. :D

Mamimiss ko ang buhay kolehiyo. Namimiss ko na ang buhay na to. Mapua, mamimiss kita, kahit ganyan ka. Intramuros, kahit muka kang ghost land, i still lab you. :D Mamimiss ko ang pagkain sa manangs, pancitan, kantunan, nabs, rockers at iba pa. Mamimiss ko ang iskeri building malapit sa Istarbaks. Namimiss ko ang dorm kong bulok. Mamimiss ko ang tambayan, ang 3rd floor North building at GS library. Mamimiss ko kayo Mam Cyrel, Mam Yumang, Sir Glenn at iba pang peyborit profs ko. :D Mamimiss ko talaga ang lahat ng tungkol sa Mapua at Intramuros. Salamat sa mga alala.

Paalam, Mapua. :)

formspring.me

2010-01-04T18:08:00.002+08:00

Magtanong ka.

dahil mas prefer ko na to. pwede naman tagalog. nagniniarte lang ako at ingles ang mga tanong at sagot. :) go, ask me.. :D

nagbabalik ako.

2010-01-04T17:36:00.003+08:00

2009, tapos ka na, sa wakas. leche kang taon ka. pumasok ka ng maganda. akala ko naman hanggang ending ka na. aba, kasisimula pa lang e sakit na ng ulo dinala mo. sinaktan mo ako agad sa pagalis ng tiwala ng isa sa pinakamalapit kung kaibigan. pero okay lang. akala mo naman nagpatalo ako dun. naging masaya rin naman ako dahil nainlab ako sa maling tao. pero syempre, dahil malas nga ang dulot mo sa akin, apat na buwan akong walang ginawa kundi ang lumuha. kulang na lang e kolektahin mo ang bawat patak ng luha ko at gumawa ka ng self-made na dagat. loko ka eh. pero sabi ko nga, kapag may nawala, may papalit na mas maganda. nawalan man ako ng mapagpanggap na bespren, nalaman ko naman sino ang mga karapatdapat kung pagkatiwalaan. hindi lang yan ang kinaswerte ko sa buhay. successful din naman ako bilang pormer chairperson ng ieee, ang tanging org na minahal ko ng buong puso. hindi man ako ang pinakamagaling na chairperson, ako naman ang pinakamasaya. :)) naging saksespul din ako sa studies ko. ehem. kahit na wala ka ng ginawa kundi ilagay ako sa bingit ng pagbagsak. dumating din ang swerte ko sa mga susunod na buwan. nagiging one-day millionare ako kada kinsenas. sabay pa neto ay ang pagkakakilala ko sa mga matitinding tao na karapat-dapat respetuhin. :D at ng nawala na ako ng tiwala sa pagibig at na ang mga lalaki ay pinanganak na gago at langya, e sa huling buwan ng taon ay pinatibok mo nanaman si dearest puso.

so okay 2009. pinapatawad na kita sa mga kagaguhan at kapalpakan na dinala mo. in yor peys din sa mga pagsubok na nalagpasan ko. at syempre, salamat rin.

salamat sa pamilya ko na porlayp na andito sa tabi ko.
salamat sa mga tunay na kaibigan.
salamat sa mga bagong kakilala.
salamat sa bagong mga pagkakatiwalaan.
salamat sa kanya na nagpapasaya sa akin kahit maling mali na.
salamat sa pagsubok dahil don, naging mas malakas ang fighting spirit ko.

salamat, pinapatawad na kita at paalam.

at sayo naman 2010, umayos ka. kundi masasaktan talaga kita...

*ayan, nagbalik ako. namura kasi ako sa pagiwan sayo. eto na po ako, nagbabalik at minamahal ang blogger ulit. at, nga pala, may comment box na rin naman ako sa isa kung blog. magcomment ka na rin dun, anonymous. pota. :))

bkt walang bago??

2009-12-07T21:55:00.001+08:00

tanong sa akin yan sa feedback submission a.k.a yung asa taas ng blog na to.

Bakit walang bago?
- kasi hindi na ako nagbblog dito. Malamang lamang iiwan ko na to. Ibang blog na ang palagi kong ni-uupdate. So, dun mo na lang ako bisitahin at dun ka magcomment. :) Yun lang!

Paalam, blogger. :)

Yon.

2009-11-08T22:08:00.000+08:00

Hello blog. :) Kumusta ka na? Long time, no blog. Kawawa ka naman, para ka ng tapunan ng sama ng loob ko. Hayaan mo, simula ngayon, prens na tayo. :D

November na pala. Hindi ko na napansin ang panahon. Napakasama ng taon na to sa akin eh. At sana naman, habang may isa pa kung buwan, maging maganda na siya. :) Okay na naman ako. Hindi ko naman idedeny na naging uber bitter ako ng ilang buwan. Masakit mawalan ng minamahal sa panahon na uber inlove ka pa. Kung hindi na sana, madali kumawala. Pero okay na ko. Kasi kaya ko naman talaga mabuhay at mag-enjoy ng wala ang bagay na akala ko ay kailangan ko. Nakakapag-starbucks nga ako mag-isa, magsaya kaya ng mag-isa pa. Haha. Loner na ulit ako at ang good ng feeling ko. Love? Ulol. Bata pa ko. 21 pa lang ako. May ilang taon pa ko para hanapin "siya". Sa ngayon, sarili ko muna ang aaralin kung mahalin. At kapag nagawa ko na yun, magiging handa na ulit ako magpapasok ng bagong pagmamahal galing sa ibang tao. :D Yon, ang cheesy. Hehe. :)

Masarap mabuhay. Masakit mabuhay. Pero what the hell, di'ba? Hindi titigil ang mundo dahil lang sa gusto ko. :D

Pakyu

2009-11-06T18:17:00.003+08:00

Pwede namang magfeeling eh. Sige lang. :)) Magfeeling ka lang. Walang mawawala sakin. Sige, siraan mo rin ako sa iba katulad ng ginawa mo sa kanya. nako, sige lang. Diyan ka magaling eh. Diyan ka naunlad. Diyan ka masaya.

Potangina. Iba talaga kapag makapal ang mukha. HAHAHA. =)) Basta ako, alam ko na gusto ko ang buhay ko ngayon. Hindi ko kailangan ng taong hindi marunong makuntento sa buhay!

Tangina mo. May araw ka rin. Promise.

Unang post sa October!

2009-10-09T23:16:00.002+08:00

dahil lang sa may nagrequest. lol. :))

Oktubre na -- ang aking buwan. At dahil buwan ko to, wala akong balak na masira pa to at magpakalunod sa lungkot at takot na naranasan o maaring nararanasan ko pa ngayon. Sabi nga nila, "shrug it off". :) May mga moments na masaya ako dahil sa mga kaibigan ko, pamilya at kay prospect1. Pero minsan nalulungkot din ako dahil naalala ko ang sakit ng mawalan, mapaasa at maloko. Pero masaya na ako -- dahil sa wakas, natuto na kong mahalin ang mga bagay na mayroon ako sa kasalukuyan. Dahil sa aming dalawa, hindi ako ang talo. Dahil ako ang naging mas malakas at ang natuto na makuntento sa kung anong meron ako.

Hindi ko rin kasi kailangan pa ng makakasama para maging masaya. Kung may mga bagay akong gusto gawin, alam kung may malalapitan ako pero alam ko rin na kaya kung gawin yun mag-isa. Bakit ko nga ba iaasa ang kasiyahan ko sa ibang tao? Minsan, masarap na rin ang maging mag-isa. At least aware ka na walang makakasakit sayo. Kahit anong gawin mo pa, walang taong mampupuna at bibigyan ka ng rason para masaktan. :D Simula nung naging single ako, nagawa ko lahat ng gusto kung gawin. Maglakad mag-isa, manigarilyo at bumili ng mga gusto ko. Mali man ang iba dito, at least nasubukan ko. :)

Kung nagpapanggap man ako ngayon na masaya ako, e bahala kayong isipin yun. Basta ang alam ko, gusto ko maging masaya at yun ang nippursue ko ngayon. Hindi ko kailangan magpaliwanag pa. Kung bitter ako, edi bitter. Kung galit ako, edi galit ako. Raramdamin ko ang gusto kung maramdaman. Bawal epal. :D

So, gudlak sa buhay ko. :D Gudlak din sainyo. :)

"a33 stranded" - Jmie, Teo at Ako

2009-09-28T08:51:00.002+08:00

Defense kasi namin kaya asa skool kami ni Geramie. Maaga pa lang, asa skool na ako; mga 7am siguro yun. Si Geramie naman mga 8am na natapos sa printing niya. Habang hinihintay ko siya, nanood muna ako ng isang episode ng HIMYM. Nung dumating na siya, umakyat na kami para sa defense. Hindi pa nakakapagburn si Jmie kaya kelangan ng laptop ko. Kala ko may kuryente kaya akala ko makakapagcharge ako. Yun pala, wala. 6 minutes left -- ayon, hindi naburn. Haha. Buti na lang may kuryente sa may study hall. Dun kami ngburn. Nakapagburn naman kami kaso nagloko nanaman si laptop. Umakyat na kami at nidiscuss ni Sir ang mga dapat laman at itsura ng docu. At as usual, may mali kami at buti na lang, nakicooperate si laptop at bumukas na siya. So edit2 kami at sinave sa flash disk ni Jmie na 512 MB. Nagmamadali na kami nun at napansin namin na ang lakas ng ulan. Pero dahil gusto namin magdefense, sinugod namin ang lakas ng ulan. Baha na rin sa labas nun kaya sa Adams kami nagpaprint. Nung nasa Adams na kami, nawala ang Flash Disk niyang 512 MB. So no choice kami kundi bumalik ng skool pero hindi na namin nakita ever. Dumaan sila Mario at humeram ng flash disk. Ng nakaheram na kami, bumalik na kami ng Adams pero nagPedicab na kami. 20php each yun ah. Naman talaga. Natapos din naman kami. At nung pabalik na, nagpedicab ulit kami. Ang tagal namin sa pedicab. Iniwan pa kami ni Kuya sa gitna ng daanan. Nakababa rin naman kami ng ligtas. Ayon, takbo kami sa taas para magdefense for 5 minutes. 2 hours editing para sa 5-min defense. Oh well. Nagtext si Teo na asa canteen siya at puntahan raw namin so pinuntahan namin. Naglunch kami. Nagkwentuhan muna at may nadulas. HAHA. Pagtapos nun, nagyayaya na ko umuwi pero sabi nila hindi kami makakauwi dahil sa taas ng baha so nagGS muna kami. Naglaro yung dalawa ng PSP, ako naman ng Left 4 Dead. Nung tinamad na ko, nagyayaya ulit ako umuwi so tinignan namin kung makakauwi kami. Hindi parin. Nagyayaya si Jmie na magStarbucks pa non kaso wala talaga pag-asa. Tinangka namin pero hanggang gate na lang kami. Sabi nung iba, hanggang leeg na raw ang tubig sa City Hall kaya ayon, stuck parin sa skool. Tumawag na Nanay ko nun, dun na lang daw ako matulog kung pwede. At ayon nga, inaanounce na na pwede ng matulog sa skool. Hindi parin ako makapaniwala pero yung dalawa chill lang. Hanggang sa maisip namin kumain pero wala ng canteen. Gutom na kami. Nag SIMS 3 na lang kami. Ginawan namin ang isa't isa ng character. Naubos ata ng todo ang oras namin diyan. Hehe. Narinig namin na kelangan magpalista para sa libreng food kaya hinanap namin si Ateng naglilista. BUti nakaabot kami. So balik sa pagsiSims 3. Tinamad na ko kaya nanood na lang ulit ako ng HIMYM. Dumating na rin pala si Armon nun kasi wala kuryente sa dorm niya kaya pinili na din niya magpastuck sa skool. Nanood kami ng movie, Wrong Turn 2. Kadiri uber. Nagugutom na talaga kami kaya nung dumating na ang noodles for free, kumuha na rin kami. Tapos tuloy sa panonood. Mga 10pm na dumating ang dinner namin. Menudo ata yun at nakakabitin. Buti na lang may Pork and Beans na dala si Armon. Nagchismisan muna kami tungkol sa ******. Hehe. At tuloy sa panood. Nung natapos na, inantok na kaming lahat at natulog. Ang kama namin ay ang mga thesis books na nilatag namin sa sahig. Haha. Ang talino na nga namin eh.

mga 6:45 am na ko nagising. At gising na sina Armon at Jmie. Mga 7:00 am na namin naisipang gisingin si Teo at buti naman, madali namin siyang nagising. Hehe. Kumain na kami ng giniling at hotdog (galing kay Amber). Nung pakain na kami biglang napamura si Teo dahil nga giniling ang kinakain namin at naalala namin ang Wrong Turn 2. Pero keme lang. Kelangan kumain. Unting kwentuhan lang muna at naisipan nanamin umuwi. Inayos muna namin ang gulo na dinulot namin sa GS library at nagpaalam na kay Ate. Sa taas kami ng walls dumaan dahil baha parin sa may Lyceum.

Nakauwi kaming "a33 stranded" ng matiwasay. Salamat kay Lord. :) Kakaibang experience talaga to. :D Narealize ko na kapag kasama ko tong si Jmie, kung ano2ng experience ang nararanasan ko. HAHA. Normal ang buhay namin nung "FO" kami eh. Sobrang nagpapasalamat ako sa kanila dahil hindi nila ako pinakinggan na umuwi. :D

Pagdasal natin ang mga taong hindi kasing swerte namin. :) Pray for the Philippines.

Okay na ulit ako.

2009-09-23T16:08:00.001+08:00

Pasensya na sa random blog kahapon. Lol.

Biglaan lang.

2009-09-22T11:59:00.000+08:00

Walalang. Biglaan to kaya sa celp0wn ko ako nagbblog. Bakit nga b ako npablog? May naalala kasi ako. Naalala ko siya, kahapon pa at hindi ko mashrug off ang lahat.

Natatakot ako na magkaron siya ng bagong taong magmamahal skanya. Oh ayan, sinabi ko na. Bakit? Hindi ko rin alam. Takot lang ako. Uber takot na nakakaiyak ng isipin. Pero kung tatanungin niyo kung mahal ko pa sya? Pakxet, hindi ko po alam. Hindi talaga. May mga araw na naiisip ko siya, random what if's at could have been ba. Pero alam ko na better to. Noon, naniniwala ako sa second chances. Kaso ngay0n, dahil na rin sa mga pananaw ng mga aking kaibigan ko, ayoko ng maniwala. Bakit, do we even deserve it? At hello, it takes two to tango!

pano na nga ba ulit maniwala? Haha. Nakalimutan ko na. Ultimo ta0ng narinig kung magsabi ng oras, hindi ko na pinapaniwalaan. Nagbago na pananaw ko sa mundo. Ayoko na kasing masaktan ulit.

0o, tama si Xylem ng sinabi niyang nagiging mailap na ko. Natatakot ako masaktan ulit ng ganun. Gustuhin ko man magmahal ulit, takot ako na baka magkamali nanaman ako. Marami ring nagsasabing dapat maging thankful ako sa nangyari, pero sa lahat ng maling nangyayari sa buhay ko, sa event na yun ko sinisisi ang lahat. Kasi naman. Todo na eh. Naiwanan pa. Ako na nga ang niligawan, ang sinuyo at pinafall, ako pa ang naiwan sa bandang huli.

Hindi ako ganto. Hindi ako bitter. Mabilis din ako makalimot. Mapride ako.. Dati. Pero lahat ng ako, nagbago. Gustuhin ko man bumalik sa dati, yung tzie na walang keme sa mundo.. yung walang paki sa kung ano pwedeng mangyari bukas.. yung carefree at can see beyond imperfections, ay hindi na pwede. Tinutulungan ko sarili ko. Sa araw-araw na ginawa ng Diyos, nagpapakaoptimistic ako - na eventually e I'll be okay or that one promise will come true. :( kung pwede ko lang bawiin ang lahat ng nasabi ko at nagawa ko, gagawin ko. kaso walang time machine, bawal replay at 0o, hindi sapat ang sorry to bring back everything. Kaya wala ako magawa. Wala talaga.

sabi ko nga dati, hindi ko naman ginusto magtago ng sama ng loob. Gustuhin ko man magpatawad, napapagod din naman ako. Napagod lang ako na lumapit at gumawa ng aksyon. Hindi ba pwedeng siya naman? Sa lahat ng pagsasakripisyo kung yun, pwede bang kahit unti e masukLian y0n? Kahit unti lang.

Aware naman ako. Sa lahat. Sa dahilan ng lahat. Pero hindi ko rin idedeny ang sakit na mahusgahan ng tao. Siguro, yun din ang dahilan bakit mahirap kumalim0t. Kasi may side comments pa na uber sakit. Hindi nga ba nya ko pinaghirapan? Tinikman lang ba nya ako? Porjosp0rsanto, hindi ako ulam. :( nagmahal kasi ako ng totoo. Hindi siya sigurdong nakalimutan niya un nung minahal niya ko? Peste. Dapat pala hindi na lang din ako nanigurado at pinilit kalimutan si Kenet.

Hindi ko alam kung anong gusto ko ngay0n. Gusto ko lang bumalik yung dati. Yung bago mag October 16, 2008. O di kaya bago mag November 9. O di kaya November 24. Bumalik lang talaga dun, alam ko na magiging okay ulit ang lahat. Walang nawalan. Wala ring nasaktan.

Pinagsisihan ko ba to? Ewan. Pwede dahil ayoko naman talaga mawalan ng kaibigan eh. Pero naging masaya naman ako eh. So hindi ko talaga alam. Hindi talaga.

Sabi ni Sadang, kalimutan ko lang daw yung part na pangit. Pero ayoko. Gusto ko kalimutan yung bu0ng siya at yung 8 buwan na yun. Pwede rin magkaamnesia na lang tapos siya lang. Haha!

Hindi to obsession. Nagmahal lang talaga ako ng todo kasi umasa ako.

So ayon. Ang random ko.

Tanongs

2009-09-22T05:45:00.002+08:00

*Lahat ng mga tanong na to. Pinakalatest ang pinakataas. :)

asan mga pix nung outing?

- wait, bukas (Oct 16) ko iuupload. wag atat. :)

bakait gusto m ako ikiss nung lasing kana?

- hoy! asa ka. sober ako nung second night at wala ako gusto halikan non. Haha. :)) nung first night naman, lasing ako at naiyak at buong nangyari, nakwento na saken. >:P

bakit wla ka pa october entry d2 s blog m? gmwa ka n nga
- aba! hindi ka rin demanding e noh. haha! ikaw na nga lang nakikibasa, nangdedemand ka pa. :)) maghintay ka, loko ka! :))

Mahal mo pa ba siya?
-lol. of all random question. haha! honestly? i do not know. hehe. promise. i don't know. :) and better ng hindi ko alam kesa ifigure out ko. hehe. ;)

tzie! anu gamot sa ubo? ^_^
- ano nga ba? edi robitussin. hehe. pwede ring ambroxol o bisolvon. magStrepsils ka rin para makatulong. :) Yun lang.

Do you miss him?
- oo. haha! namimiss ko siya pero super duper sinusubukan kong wag na lang. kasi ako ba namimiss niya? haha! sawa na ko sa buhay na unrequited lab. hehe. basta alam ko namimiss ko siya. at minsan, dahil sa namimiss ko siya, i still care. lol. :D pero okay lang. haha. uber okay lang. ang dami ko ng nasabi. HAHA! pero oo talaga, i miss him. :(

cno poh c PROSPECT1?
- si Mr. M. Haha. :))

bakit beyond imperfections ung nkalgay sa blog m?
- e kasi maraming bagay na hindi nagtturn out ng maayos sa buhay ko ngayon. Ganto oh.. "beyond imperfections, i try to learn and grow. :)"

cnu crush m ngaun?
- si 13 at sy guan. Haha. Pero si 13 ang uber crush ko. I think I like him na nga eh. :D

kilala mo ba kung sino ang nagtatanong sayo?
- actually, hindi. pero merong sender ip. so kilala kita through your ip.

cnu ung ngbgay sau ng sakit na d m makalimutan? XD
- si eo.

Masaya ba bukas?

- Nagtanong ka nung August 10 at August 12 na ngayon. Kung nasagot kita nung August 10 mismo, ang sasabihin ko, SANA.. SANA TALAGA. Ngayon, lumipas na ang bukas mo. Hindi, hindi ako naging masaya. Nawarak ang puso ko dahil sa mga kumento na nagpalungkot sakin at dahil sa ending ng isang usapan. Pero ayos lang, ikaw masaya ka ba?

pede mo ba akong igawa ng blog layout na libre?? haha plzzz... ily and imy..xo xo lablab :D

- Oo naman. Sino ka ba in the first place? At anong gusto mo? Bigyan mo lang ako ng details.

Kapag may bagay o pangyayari na palagi mo naiisip, anung ibig sabihin nun?

- Depende yun sayo. Madalas kapag palagi mong naiisip yung isang bagay na yun, importante yun sayo; sobrang importante na araw at gabi mo naiisip.

Tzie, bakit ba walang kakuntentuhan ang tao?:(

- alam mo, yan din ang tanong ko hanggang ngayon pero pipilitin ko tong sagutin. May mga taong hindi lang talaga kuntento sa kung anong meron sila. Minsan, pakiramdam nila nabigay na nilang lahat kaya pupunta sa point na magsasawa na sila at hahanap ng ibang pwedeng gawin.. pwedeng pagbigyan ng atensyon. Hindi sila nakukuntento kasi nagbabago ang panahon. Kung sa araw na ito, eto ang gusto mo, pwedeng bukas hindi na. Habang naikot ang mundo, ang mga tao hindi matututo maging kuntento. Habang hindi pa sila mature enough, magsasawa't magsasawa sila at hinding hindi makukuntento. Yun.

Anong gusto mo sa birthday mo?

- omy. sweet mo naman! Haha. Siyempre, ragdolls. Gusto ko talaga yung lalaking ragdoll. :( Tapos monster dolls (nakakita ako nito sa ATC pa lang. :c) at keychains. Gusto ko rin ng journal notebook. At ako na lang bibili nun. Pero yan talaga gusto ko, lalo na si ragdoll boy. :)

anu po nauna itlog o manok?

- sa tingin ko manok. Haha. Kasi yun ang unang nilikha ni Lord.

Bakit ka nasasaktan?

-Kasi nagmamahal ako ng taong hindi na ako mahal.

san ko mki2ta d2 sagot m? bumalik ako last sabado ala nmn

-ayan oh. Haha. Ayos lang yan. :D

ay nkta k n pla ung sagot =)) new question na lng, anu at cnu ang mk2pgpaligaya sau ngaun?

-Ano? Libro. Haha. Kelangan ko ng mga bagay na makakapagshift ng atensyon ko. :) Sino? Mga taong tunay na nagmamahal at nagpapahalaga sa akin. :') Pero sige, seryoso. Hindi, hindi ko alam kung ano ang makakapagpasaya sa akin. Ikaw siguro? Siya? Sila? Basta, gusto ko lang bumalik sa dati ang lahat -- ang pagkatao at ang buhay ko. :)

nkatataba ba ang pg inom ng malamig na tubig?

-Sabi nila hindi raw. Kasi pinapainit nila yung loob ng sistema mo. Pero ako, hindi talaga ako mahilig uminom ng malamig na tubig. Hehe.

dec 25 ba tlga pnanganak c jesus? kc sbi nung 1 show sa discovery april 17 dw..

-Sabi nga nila, hindi raw December 25 pinanganak si Lord. Sabi nila, January daw talaga. Sabi mo naman April 17. Sa tingin ko, hindi na importante kung kelan. Ang importante, binigay siya sa atin ni Papa Lord para ibahagi ang good words. :D

kung my papalitan ka sa katawan m(dpat mron sa answer) anu un at bakit?

-Yung braso at thighs ko. Ang laki eh! Hahahaha. :))

cnu sa mga katropa m ang nging crush m khit konti(bwal ung mga nging bf m ha)

- hmm. tough question. Wala eh. Wala talaga except sa mga naging boyfriend ko. Pero kung pipilitin ako magkaron ng crush sa mga katropa ko, sina Mikko at Dexter. Kasi lab ko sila. :D PERO HINDI KO TALGA SILA CRUSH.

Kung ikaw ay mamamatay bukas bakit hindi ngayon??

- Kasi binigyan pa ko ng chance ni Lord na gawin ang mga bagay na gusto ko bago ako mamatay. :)

Potek ka.

2009-09-18T17:40:00.000+08:00

Ang pinaka ayokong salita sa mundo ay bobo at tanga. Though minsan hindi ko mapigilan masabi yun pero hindi ko inaaraw2 yun. at ngsosorry agad ako.

Bakit ayoko ng salitang yun? Una, ano bang karapatan ng isang tao tawagin ang isa na bobo? Excuse me, pare2has tayong may alam sa mundo. Tandaan niyo, walang taong bobo -- tamad meron! Pangalawa, kelan naging tanga ang ta0ng inaasahan mo? O sige, pakiexplain sakin! Potek. Pangatlo, hindi pwedeng, as in never, maging tanga at bobo ang taong nakatungtong ng college o in general, sa paraalan. dah people, God gave us brains. Everyone of us. May mga hindi lang talaga gumagamit ng tama neto pero hindi mo sila pwdeng iclassify as bobo. Dba? I know na I make sense here, so shut up if you don't.

Hay. Kapag sunudsunod talagang naririnig ko tong mga salita, napipika ako uber. Yes, nasisira araw ko super.

Wala kang karapatan. Punyeta. Tandaan mo yan.

Seriously,

2009-09-14T00:27:00.001+08:00

kelan kayo titigil? Kelan kayo magiging sensitive enough to just stop? As in, stop. Even for once. Even for awhile. Kelan? Kelan niyo mapapansin na may taong nasasaktan sa simpleng lokohan niyo? Kelan kayo titigil? Hello people! MAY NASASAKTAN PA. Hindi pa ba yun sapat for all of you to just stop?! Ha? Masaya na ba kayo? Na nakasakit kayo? Ha? Na nakakakita kayo ng taong natatalo niyo dahil sa simpleng lokohan na yan!? Natutuwa ba kayo na nakakakita kayo ng taong nahihirapan?!

Bigyan niyo naman ako ng chance na maging okay. Bigyan niyo ako ng chance na maniwala ulit. Bigyan niyo ako ng chance. Kung please lang. Tumigil na kayo! Please lang.

Punyeta.

Bad Week

2009-09-12T07:19:00.003+08:00

Sa mga nakaraang araw (at dahil patapos nanaman ang isang linggo), puro sama ng loob ang naramdaman ko. Para akong nakikipagkumpetisyon sa isang bagay na wala naman talagang competition na nagaganap. At alam ko naman, na sa lahat ng mga nabitawan kung salita, lahat yun -- as in, walang humpay, na ka-childishan. At nagsawa at napagod na ko magsalita. Napagod na ko magsabi ng nararamdaman ko dahil masyadong masakit dahil galit ako (hindi dahil nagmamahal pa ako). Hanggang ngayon, hindi parin ako makapaniwala kung paano ang isang tao ay makakapagpabago ng pananaw mo ng ganito; kung paano magagawang sirain ang lahat ng iisang bagay na sa simula pa lang e alam mo ng mali pero dahil masaya ka, ginawa mo parin. Hindi ko alam kung kelan mawawala tong sama ng loob turned to hurting mode ko. Gustuhin ko mang matapos na siya pero may mga taong hindi lang talaga makamove-on -- malala pa niyan, yung mga taong hindi naman kasali ang nakikisali. May mga tao kasi na sadista -- na kapag nakita nilang nasasaktan ka, natutuwa sila. Excuse me, hindi ako masukista. Ayoko nga ng nasasaktan. Ayoko ng buhay na miserable. Kung pwede ko lang sabihin isa-isa sa mga tao na tantanan ako sa isyung yun, ginawa ko na. Pero ako parin ang talo, dahil ako ang hindi makapatawad. Palagi tinatanong ng tao kung ano bang ginawa sakin nung taong hindi ko mapatawad-tawad. Kung ano man yun, hindi ba pwedeng akin na lang? Sa kanya (hoping na aware siya.)? Sa amin? Dahil hindi ko gustong magpaliwanag sa lahat ng tao. Dahil uulitin ko, masakit. At dahil hindi rin naman maiintindihan. Mapride akong tao kaya kung ano man ang nagawang masama ng isang tao, matagal bago ako makalimot dun.

Oh diba, sama nanaman ng entry na to.

Ang Huling Iyak

2009-09-02T22:00:00.002+08:00

Minsan mas mabuti ng magalit na lang kaysa pagpatuloy mong intindihin ang iba. Minsan kasi mas unting sakit na lang ang nararamdaman mo kapag iniisip mong galit ka.

Ako? Ayoko talagang magalit. Kung pwede ko lang intindihin lahat ng tao. Kung pwede ko lang tanggapin lahat ng nangyayari sakin ng walang sama ng loob; na makita ang magandang side ng mga pangyayari sa buhay ko; gagawin ko. Handa naman akong kumalimot sa masamang pangyayari sa buhay ko at alam ko magagawa ko yun kapag nakapagpatawad na ako. Dahil alam ko, sa puso ko, na kahit anong gawin ko, tanging pagpapatawad lang ang makakapagpalaya sakin. Pero mas masakit naman tong gusto ko. Kaya mas pinili ko ang easy way out. Oo, dun na lang ako sa mas madali -- sa mas hindi masakit; sa mas maiintindihan ng tao sa paligid ko. Gusto ko rin naman kasing makawala na. Gusto ko na sana naman, ngayon, ako naman ang kailanganin. Ako naman ang habulin. Ako naman ang mahalin ng sobra. Ako naman ang sabihan ng mga salitang nabitawan ko para lang hindi ako mawalan. Gusto ko naman, ngayon, ako na ang bida. :(

SHOUTOUTS:
Oo, mas pinili kong magalit sayo. Dahil gusto kong isiping mas madali to -- para sakin. Huling iyak ko na to; sa lahat ng sakit na nararanasan ko. Huling sigaw na ng nararamdaman ko ang blog entry na ito. Kung titignan din natin, dalawang buwan na rin o di kaya dalawang buwan pa lang. Ewan. Pero ako na lang naman ang kulong sa ating nakaraan. Gusto ko na lang din gayahin ka; masaya at kinakaya ang araw-araw. Sa ngayon, magagawa kung sabihing ayoko na maging parte ng buhay ko ang isang tulad mo dahil mas madaling tanggapin yun; mas hindi mabigat at mas nakakataas ng pride. Kaya yun na lang. Yun na lang muna. Kung pagsisihan ko ang mga salitang nabitawan ko, wala ako magagawa. Hindi ka naniniwala sa second chances. Ako na lang din, hindi na maniniwala. Pero salamat parin sa lahat. Sa walong buwan na pagpaparamdam sa akin ng saya. Sa pagpapagising sakin na kaya kung magmahal ng sobra.

Sa mga kaibigan ko. Alam ko at nararamdaman ko ang pagmamahal na binibigay niyo sakin at kung hindi sainyo, hindi ko rin kakayanin ang sakit na nararanasan ko ngayon. Huling hiling ko na rin to -- sana tama na ang tuksuhan at lokohan samin. Pwede naman yung magkaroon ako ng sariling identity diba? Na kapag bibisita ako sa skool, wala ng nakadikit sa pangalan ko. Sa bawat araw na binibigay ng Diyos sakin, pinipilit ko maging masaya at makita ang ganda ng buhay; na sa bawat araw na lumipas, isang araw rin akong napapalapit sa dapat kung paroroonan. At tignan niyo naman kung asaan ako ngayon, diba? Sana, sa pagpilit kung paggaling sa sakit na to, matulungan niyo ako sa paggawa ng munti kung hiling. Oo, may parte parin sa akin na sana siya parin pero alam ko na ito ang tama. See, mature na ako. Salamat talaga sainyo. Salamat. at super mahal ko kayo. Mikko, salamat sa pagalalay. Jen, salamat sa pagintindi at sa walang sawang pakikinig sakin at sa pagoffer ng bahay mo para sa inuman. Teo, salamat sa mga tawa at pagpaparamdam na importante ako. Dex, salamat sa kung ano mang nagawa mo para sakin. At ward, salamat. Super salamat sa pakikinig at pagiintindi. Jmie at Pat, salamat sainyo. Jmie, sa pagtanggap ulit at pagintindi sa akin. Sa pakikinig kahit natitigisan ka na ng ulo skin. Sa mga hindi ko nabanggit, mahal ko kayo. At Jomet pala, kung asan ka man (Parang patay lang!), salamat sa check-up messages mo. Sa bawat tunog ng celpon ko at nababasa ko ang texts mo, napapangiti mo ko. Salamat. Mahal ko kayo. Promise.

Ngayon, alam ko na sa nangyari sa buhay ko; natuto na ako. Marami akong narealize at natutunan. Marami akong napagdaanan sa unting buwan na yun. Ngayon, hindi ko alam kung anong maaring mangyari sa akin. Minsan, gusto ko ng unting clue galing kay Lord ng alam ko naman kung kelan ako magiging kuntento ulit sa kung anong meron ako. Pero the heck, gusto ko mggrow. Gusto kong matuto. Kaya ayon. Huling iyak. Huli na.

SANA.

Random Lang Part 2

2009-09-01T00:35:00.003+08:00

Wala naman akong pinipigilan. Gawin mo gusto mong gawin. Tignan mo lang lahat hanggang magsawa ka. Basahin mo lahat ng sinusulat ko. Dibdibin mo lahat ng sinasabi ko. Huwag na huwag ka lang magrereklamo kung natatamaan at nasasaktan ka.

Dahil kung ako tatanungin mo, tapos na ko.

Random Lang

2009-08-31T22:28:00.001+08:00

Wala akong ipinagkakait sayo. Nagkataon lang na mas mahal nila ako.

Haha.

Update Lang

2009-08-28T21:00:00.002+08:00

Redefense sa Design. Ang saya.

Dalawang araw ng may sakit. Magaling.

Frustrated dahil hindi parin napapanood ang Up at The Time Traveler's Wife. Pota. Kapag talaga hindi kami natuloy sa Monday, magisa ako manonood. Wala namang masama lumabas mag-isa, di'ba?

Gusto ng tapusin to. Pero paano?

Anong problema ko?

2009-08-27T09:18:00.002+08:00

Marami.

Andiyan ang design, at ngayon ang defense day namin. At oo, hindi pa ako handa. Hinika nanaman kasi ako kagabi. Pesteng usok ng yosi yan. Salamat Justin ha!

Andiyan rin ang OJT, na napakaproductive. Sure siyete na dahil kulang na kulang na sa oras at panahon para gawin ang project. Oh well. Goodbye Nov 2009, Hello February 2010. :(

Andiyan rin ang problema sa pera. Ang dami ko kasing gusto bilhin. Hindi kasi ako nagpapabili tulad ng mga kapatid ko. Nahihiya ako, super. :(

Andiyan rin ang ang problema sa katawan. Ang taba-taba ko na! Haha. :)) Kailangan ko ng pumayat pero ang dami masyadong pagod, hindi na masingit ang pageexercise. :(

Meron din ako problema sa pagtulog. Gusto ko matulog ng maaga pero hindi ko mapigilan magplurk, magfacebook, magtumblr at kung anu-ano pa. Punyeta. Haha.

Problema rin ang GC Fieldtrip. Ano ba itoooo. Laking problema neto at kawawa naman si Regene. :( Haay.

O, di'ba? Marami akong problema at lahat naikot sa hindi ko pagiging productive. Walalang. Nashare ko lang. ;)

Let the Quote Speak For Itself

2009-08-25T16:56:00.001+08:00

There’s a possibility that a person can get attracted to another. It’s human nature. It’s not wrong. But that is why you’re in a commitment, you discipline yourself. One may get attracted to numerous prospects and its ok. As long as, you don’t nurse the feeling and do something about it. Borderline between cheating and faithfulness. Recognize reality that you already have the person that can give you more than what you get for the cheap thrill of attraction.

Malapit na nga ba?

2009-08-25T00:00:00.004+08:00

Unting tiyaga na lang, matatapos na rin ako. :) Ibig sabihin, magaling ako -- dumiskarte at matuto. LOL. Unting tiyaga na lang at makakausad na ko sa buhay. Pero bago pa yan, kalbaryo muna. Design at OJT na lang at masasabi ko na rin na yees, grad-waiting na talaga ako. Sana nga talaga. :)Gusto ko rin matapos na para makitang masaya ang aking mga magulang, kapatid at kamag-anak. Gusto ko rin makitang makatapos kaming lahat -- na yes, buhay at asa tamang pagiisip parin kami pagkatapos maging Mapuan ng higit na apat na taon. :) At siyempre, na natapos kami sa sinimulan namin. Unting tumbling na lang talaga. Thank you Lord. :)

Kung hindi pa ngayon, kelan pa?

2009-08-23T11:45:00.001+08:00

Sa ngayon, super sama talaga ng loob ko. Super duper sama ng loob ko sa mga taong tulad niya; na pagkatapos ng pinagsamahan nagiging alangan ang ugali -- nagiging salbahe. Hindi naman kasi dapat ganun. Oo nga, tapos na ang pinagsamahan niyo pero try naman natin maging mabait saknla; maging sensitibo sa mga sinasabi. Iba ang pagiging honest sa pagiging taklesa.

Hindi ako tanga magisip. Ni hindi ko nga alam bakit ako palaging nasasabihan ng ganun. Hindi dahil sa hindi ko naiisip ang naiisip ng ibang tao sa mga bagay-bagay e matuturing na kung tanga magisip. Tangina. Walang taong tanga magisip; ni hindi nga ako naniniwalang may taong bobo. Punyetang mga salita talaga yan! Oo, nagagalit ako. Nakakabuisit kasi maturingan na ganito samantalang tignan niyo naman kung asan ako. Hindi ako nagyayabang. Grabe, ayoko talaga sa mga salitang to.

Hindi ko man mabalik ang dating pinagsamahan, masaya ako sa meron ako -- sa mga kaibigan ko na walang sawa na pagsabihan ako at palakasin ang loob ko. Bakit ko nga ba gugustuhin pa ang mayroon ako dati na nagpapahirap lang sakin kung meron naman ako ngayon na mas maganda.

So ayon. Hindi nakita papatulan pa. Walang kwenta. Akala ko panaman sa lahat, ikaw ang makakaintindi sakin. Tss. Wroong. Haha.

Graduation

2009-08-21T12:30:00.002+08:00

Sa totoo lang, hindi rin naman kami sure kung magtatapos na kami pagkatapos ng term na to. Minsan iniisip ko baka bumagsak ako sa Design dahil sa ginawa kung pagrerebelde. (Hehe!) Pero kung magiging mabait si Lord at makatapos ako ng Design at OJT ngayong term, gusto ko sanang gumraduate ng February 2010 -- kasama ang mga kaibigan at ang aking ama.

Hindi man kami okay ngayon ni Pader Dear, gusto ko talaga sa February na muna. Para masaya. :) Sana sana payagan ako. :D

Mababaw nga ba?

2009-08-21T10:26:00.002+08:00

Sabi nila, mababaw daw ako magisip; parang tanga lang ika ng iba. Pero kung hindi ako magiisip, hindi ba mas mababaw yun?

Hindi ako magiisip ng mga bagay kung alam kung wala naman dapat isipin dun. Nagtatanong ako para malaman ang katotohanan; na kahit may mga bagay kang ayaw mong marinig, gusto mo parin malaman dahil sa katotohanang iyon, alam mong makakawala ka sa emo nights mo; dahil maiisip mo na ganito na talaga ang buhay.

May sagot ang lahat ng tanong; at lahat may karapatang malaman ang katotohanan -- hindi man ito katanggap-tanggap o ano pa man. Kasi bawat tao sa mundo, binigyan ng ganung karapatan. Bakit ka pa nga ba maglilihim at magsisinungaling sa mga tao na minsang naging importante sa buhay mo? Dahil sa wala na silang silbi sayo? Dahil kung ano mang mayroon sa inyo ay tapos na kaya ayos lang maglihim? Parang mali. Sobrang mali.

Minsan naiisip ko, kaya may mga taong nagtatago ng katotohanan kasi may mga rules na dapat sundin. Ano nga bang silbi ng rules kung sa simula pa lang hindi na natin to sinunod? Kung sa simula pa lang, nakasira ka na ng rules at pangako? Bakit ka pa susunod; bakit hindi mo na lang ituloy-tuloy ang kalokohan at pagsira ng rules kung dun ka naman magaling? Kung dun ka naman suki? Ituloy mo na lang dba. Pesteng ang rules eh. Rules are such a drag, ika nga. Di'ba? Walang pumipigil satin; walang dahilan para magpigil. Kung eto ang gusto mo, sige lang.. banat. Ano naman dba? Ano naman kung sa daan may masaktan ka, e sa nasaktan mo na eh. Dinadagdagan mo lang so go lang. Ano pang gusto mo gawin? Hindi ba mas torture pa ang ginagawang pagpipigil at pagpapanggap. Kung masaya ka naman dun ano pang paki mo sa iba. Problema na nila yun, hindi mo na problema -- basta ikaw masaya. LOL talaga.

Ang dami pang sinasabi, ang dami pang pabalik na tanong. Hindi na lang sumagot para mabilis matapos ang usapan -- ng hindi na pumunta sa bulyawan at pagbato ng mga kasalanan sa isa't isa.

Ang mga ganung bagay kasi hindi dapat ikahiya.

Di'ba?

Ngayon

2009-08-16T18:21:00.001+08:00

Kung dati, hindi ko alam kung anong gusto ko; kung ano ang dapat kung gawin..

Ngayon, alam ko na. Super duper alam ko na.

At magiging masaya ako dun. :)

tzie's day ngayon

2009-08-15T20:15:00.005+08:00

Isa ngayon sa mga napakarami ko ng Tzie's Day ang nakapagpasaya sa akin. Ang balak ko talaga, sa ATC ako pumunta para magPowerBooks all night long pero hindi ko alam anong bus sinakyan ko kaya nagSouthmall na lang ako. (noob!) Ayon. Naisip ko na it's time to buy myself some giiiifts. :)

Unang stop: Papelmeroti. Nung una, nahirapan akong hanapin yung journal notebook na may lock. Pasuko na nga ako ng bigla kung hinawakan yung pulang notebook at natuwa nung nakita kung may lock siya. Ang saya ko tuloy at deretsong bili na.

Second stop: Dairy Queen! Hulaan niyo binili ko? Aba siyempre, istroberi shake; 16 oz. Busog na busog at sarap na sarap.

Pagkatapos neto, inisip ko kung anong gusto ko pa. Naisip ko bumili ng monster dolls. Nakakita ako nun sa Toy Kingdom eh. Edi punta ko TK kaso nakakalungkot, wala ng monster dolls. :( Naisip ko baka meron sa loob ng SM, edi lakad lakad. Sawi parin. Pasuko na ko. Gusto ko ng dumeretso sa ATC para bumili ng monster doll. At least dun, alam ko kung san ako pupunta ng derecho para makabili. Hanggang sa maisip ko yung RAGDOLLS!

At yun na, third stop: Toy Kingdom ulit. Tumingin sa mga ragdolls. Inadore si Ragdoll boy. :( At namili sa tatlong small ragdolls kung anong kulay ang pipiliin ko; kung light pink, pink at red. At ayon, Light pink ang pinili ko.

Napagod na ko kakaikot kaya naisip ko ng umuwi. Sa Door 3 ako lumabas at sa paglalakad ko, may nakita ako. Haha. Lalo tuloy akong natuwa. :D Sa totoo lang, kinabahan pa nga ako nun. Baka kasi makita ko nga yung nakita ko kasama yung nakaraan ko pero hindi naman. Haha. :) Ewan ko lang kung napansin niya ko, tinitigan ko siya eh. :D

Pero ayon. Tenkyu at naisipan ko to. I lab et.

Tanong 4 (EDITED - nadagdagan kesa bagong post)

2009-08-12T22:05:00.003+08:00

Masaya ba bukas?

- Nagtanong ka nung August 10 at August 12 na ngayon. Kung nasagot kita nung August 10 mismo, ang sasabihin ko, SANA.. SANA TALAGA. Ngayon, lumipas na ang bukas mo. Hindi, hindi ako naging masaya. Nawarak ang puso ko dahil sa mga kumento na nagpalungkot sakin at dahil sa ending ng isang usapan. Pero ayos lang, ikaw masaya ka ba?

pede mo ba akong igawa ng blog layout na libre?? haha plzzz... ily and imy..xo xo lablab :D

- Oo naman. Sino ka ba in the first place? At anong gusto mo? Bigyan mo lang ako ng details.

Kapag may bagay o pangyayari na palagi mo naiisip, anung ibig sabihin nun?

- Depende yun sayo. Madalas kapag palagi mong naiisip yung isang bagay na yun, importante yun sayo; sobrang importante na araw at gabi mo naiisip.

Tanong 3

2009-08-09T15:11:00.003+08:00

Tzie, bakit ba walang kakuntentuhan ang tao?:(

- alam mo, yan din ang tanong ko hanggang ngayon pero pipilitin ko tong sagutin. May mga taong hindi lang talaga kuntento sa kung anong meron sila. Minsan, pakiramdam nila nabigay na nilang lahat kaya pupunta sa point na magsasawa na sila at hahanap ng ibang pwedeng gawin.. pwedeng pagbigyan ng atensyon. Hindi sila nakukuntento kasi nagbabago ang panahon. Kung sa araw na ito, eto ang gusto mo, pwedeng bukas hindi na. Habang naikot ang mundo, ang mga tao hindi matututo maging kuntento. Habang hindi pa sila mature enough, magsasawa't magsasawa sila at hinding hindi makukuntento. Yun.

Anong gusto mo sa birthday mo?

- omy. sweet mo naman! Haha. Siyempre, ragdolls. Gusto ko talaga yung lalaking ragdoll. :( Tapos monster dolls (nakakita ako nito sa ATC pa lang. :c) at keychains. Gusto ko rin ng journal notebook. At ako na lang bibili nun. Pero yan talaga gusto ko, lalo na si ragdoll boy. :)

anu po nauna itlog o manok?

- sa tingin ko manok. Haha. Kasi yun ang unang nilikha ni Lord.

ISANG DISCLAIMER

2009-08-08T10:00:00.002+08:00

..na wala akong magiging sawa na sabihin!

BAWAL MAGTANONG NG BASTOS.

Mga pusa kayo.

dahil kahit sandamukal na tanong pa yang gawin niyo, hindi ko yun sasagutin! Bobo? Ang ayos ng nakasulat; nakatagalog pa!

BAWAL MAGTANONG NG BASTOS.

Lakad. Ilakad ang pagod.

2009-08-04T22:07:00.004+08:00

Ang sarap talaga maglakad ng maglakad. Marami kang narerealize, naffigure out at napapansin sa sarili at lugar mo. Kanina naglakad ako simula sa Shell papuntang bahay namin. Sinugod ko ang ulan ng nakapayong kasi tanga lang ang maglalakad sa ganung kalakas na ulan na walang proteksyon sa katawan (haha!). At sa paglalakad kung yun, marami akong naisip, narealize at nafigure out..

Na sa paglalakad, hindi ka lang mapapaisip...
Mapapagod ka rin --- kakalakad at kakaisip hanggang sa maisip mo na lang na ang dami mo ng pagod at nakakasawa na..
Kaya mapapatingin ka sa paligid mo at dun, para kang binato at binatukan.. marami ka pala choices para mawala at mabawasan ang pagod. Merong pedicab, tricycle, jeep, fx at bus. (Kahit tricycle at jeep lang talaga nakita ko. HAHA.)
Pero kung talagang matiyaga ka, magpapakapagod ka parin sa kakalakad hanggang marating mo yung paroroonan mo.
At kapag nakarating ka na sa destinasyon mo, dun mo na lang maiisip na sulit pala. Nakatipid kasi ako ng 15 pesos. :)

Oh di'ba? Lahat yan dahil lang sa haba ng lakad ko kanina. :D

Goodbye Cory Aquino

2009-08-02T20:23:00.003+08:00

Isa nanamang bagong bayani ang namatay. Nakakalungkot isipin na ang mga taong may magagandang hangarin pa ang unang kinukuha ni Papa Lord. Pero at least, masaya na siya at tapos na ang sakit na nararanasan niya. Namatay siya ng may dignidad at respeto ng buong mamamayang Pilipino.

Hindi ko man nakita ang ginawa niya para sa Pilipinas, buong puso ko naman naiintindihan ang lahat. Nakakalungkot talaga kaya iniiwasan ko manood ng TV. Pero isa ako sa mga taong nakikidalamhati sa pagkawala niya. Habang buhay siyang mamumuhay sa puso ng mga Pilipino. Habang buhay.

Madam Cory Aquino, you will always be remembered. Thank you for fighting for our freedom. I owe it to you.

Byebye JULY.

2009-08-01T19:29:00.001+08:00

August na! Sa wakas, tapos na ang napaka-excruciating at walang kwentang July 2009 sakin.

Ito na ang pinakahuli (sana!) na magsusulat ako tungkol sa nararamdaman ko. Next time, try naman natin mga experience ko sa trabaho at buhay. :)

Paalam na July. Paalam na sa sakit na binigay mo. Paalam na sa mga ala-ala. Ngayon, ako naman ang aalis. Iisipin ko na sa puntong to, ako naman ang mang-iiwan. Haha.

Panahon na para maging better. Panahon na para magmove forward. Sa ngayon, alam kung hindi ko maramdaman pa ang saya. Madalas, nalulungkot pa rin ako kasi namimiss ko mga kaibigan ko. Minsan, iniisip ko kung may babalikan pa ba ko sa school. Haha. Minsan naman, naiisip ko ang sarap ng may nag-aalaga kaya minsan rin, nalulungkot ako. Pero hindi ko na nararamdaman ang sakit. Ay wait, sanay na ko sa sakit. Pero hindi na rin ata. Ewan. Hehe. Basta ngayon, isa na lang ang gusto ko -- ang magmature. At magagawa ko yun bago matapos tong taon na to.

Kalahati na ng taon. Sa nangyari sakin, ayokong isiping naging cruel si Year 2009. Pipilitin ko maging okay ang ending neto. Alam kung magagawa ko yun. Unting tiis, tiyaga at paniniwala na kaya ko to. :D Hindi talaga ako papatalo sa lungkot at depression. Asa kayo! Magiging okay rin ako, buiset! Hehe.

Sa taong gusto ko sana makasama sa natitirang limang buwan ng taon na to; sa taong pinangakuan ko na atin ang 2009, paalam at salamat. Paalam dahil alam ko, kahit labag sa loob ko, kelangan na iwan to dahil minsan, kelangan nating kalimutan ang mga bagay o tao na nakalimutan na tayo. :') Salamat sa sayang ibinigay mo sa nakalipas na limang buwan (exclude July!).

August na talaga nh? Birth month ko. Sana naman, maging okay tong buwan na to. Be good to me. Please. :)

Tanong Round 2

2009-07-30T21:07:00.004+08:00

Bakit ka nasasaktan?

-Kasi nagmamahal ako ng taong hindi na ako mahal.

san ko mki2ta d2 sagot m? bumalik ako last sabado ala nmn

-ayan oh. Haha. Ayos lang yan. :D

ay nkta k n pla ung sagot =)) new question na lng, anu at cnu ang mk2pgpaligaya sau ngaun?

-Ano? Libro. Haha. Kelangan ko ng mga bagay na makakapagshift ng atensyon ko. :) Sino? Mga taong tunay na nagmamahal at nagpapahalaga sa akin. :') Pero sige, seryoso. Hindi, hindi ko alam kung ano ang makakapagpasaya sa akin. Ikaw siguro? Siya? Sila? Basta, gusto ko lang bumalik sa dati ang lahat -- ang pagkatao at ang buhay ko. :)

nkatataba ba ang pg inom ng malamig na tubig?

-Sabi nila hindi raw. Kasi pinapainit nila yung loob ng sistema mo. Pero ako, hindi talaga ako mahilig uminom ng malamig na tubig. Hehe.

dec 25 ba tlga pnanganak c jesus? kc sbi nung 1 show sa discovery april 17 dw..

-Sabi nga nila, hindi raw December 25 pinanganak si Lord. Sabi nila, January daw talaga. Sabi mo naman April 17. Sa tingin ko, hindi na importante kung kelan. Ang importante, binigay siya sa atin ni Papa Lord para ibahagi ang good words. :D

kung my papalitan ka sa katawan m(dpat mron sa answer) anu un at bakit?

-Yung braso at thighs ko. Ang laki eh! Hahahaha. :))

cnu sa mga katropa m ang nging crush m khit konti(bwal ung mga nging bf m ha)

- hmm. tough question. Wala eh. Wala talaga except sa mga naging boyfriend ko. Pero kung pipilitin ako magkaron ng crush sa mga katropa ko, sina Mikko at Dexter. Kasi lab ko sila. :D PERO HINDI KO TALGA SILA CRUSH.

Kung ikaw ay mamamatay bukas bakit hindi ngayon??

- Kasi binigyan pa ko ng chance ni Lord na gawin ang mga bagay na gusto ko bago ako mamatay. :)

Simpleng Request

2009-07-29T21:54:00.001+08:00

Tama na ang tuksuhan, updates at etsetera. :) Alam niyo ang aking tinutukoy. Di'ba? Yun lang. :)

Broken Strings

2009-07-27T20:14:00.000+08:00

Sige lang. Flooding to ng James Morrison! Haha. Ganda ng video. Namaan.

I love you. ♥

2009-07-27T12:22:00.001+08:00

Namaaan. Sana makilala kita! Pusa, i love youuuu! hahaha.

Quote galing kay Mikko

2009-07-27T00:49:00.000+08:00

Nang mawala ka sa akin, ikaw at ako'y nawalan:
Ako dahil ikaw ang minahal ko nang lubusan
At ikaw dahil ako ang sa iyo'y lubusang nagmahal.
Ngunit sa dalawa ay ikaw ang higit na nawalan:
Dahil pwede kong mahalin ang iba tulad nang pagmamahal ko sa iyo
Ngunit ika'y di mamahalin tulad nang kung paano kita minahal

-Ernesto Cardenal (Granada, Nicaragua)

Sagutan na!

2009-07-25T21:54:00.002+08:00

anong gusto kong matanggap na regalo from dudice sa 2nd anniv namin?HAHAHA
- Quality Time at sandamukal na pagmamahal. :D

where can we find the woman's g spot?
- aba! malay ko. pero dahil sabi ko kelangan ko sagutan. mostly, ang g spot ng babae ay sa tenga at leeg. hahaha. (ayon kay Mikko!)

Masaya ka ba?
- Hindi. I'm terrible! Haha. Depress. Brokenhearted. Pero FIGHTING! :D

The History of Love

2009-07-24T20:18:00.003+08:00

Mahahanap rin kita. Buisit kang libro ka. :D

The History of Love feels like the end of summer when exhaustion sets in and people get excited over the colorful death of leaves. It’s a book that makes one think, “I can’t believe someone was able to covey the simultaneous sadness and comfort of loving someone.” And all the while, even thought the story is built on similes, every thing about it seems real. I felt that in reading it again, I experienced something new. Why? Because inside all of us is a boy who thinks he’s God, a girl who knows how to survive the wild, a man who wants to be seen, a fictional book that tells nothing but the truth - we just need to be reminded of it sometimes. And in the end, how does your heart not break a little when you read, “Then he almost but didn’t say the two sentences he’d been meaning to say for years: part of me is made of glass, and also, I love you”?

-52books

Para sa buong Review, basahin ito: 52books

Bagong Mamahalin

2009-07-23T05:18:00.002+08:00

Bagong pagkakaabalahan. Ilang oras rin ako asa Powerbooks kahapon, naghahanap ng babasahin. At oo, nagbasa na rin. Nakiupo sa floor kasama ang ibang mga teenagers na wala ring magawa at makausap. Heaven. Heaven talaga ang powerbooks kaya pinapangako ko na babalikan ko to kahit anong mangyari. Nakalimutan ko na rin kasi kung gano ako kainlab sa mga libro. :) Sana mahalin rin ako ng Powerbooks. Ayoko ng isa pang unrequited lab, porjosporsanto. Haha. :)

It gets easier

2009-07-21T21:27:00.003+08:00

Para saknya; hindi para sa namatay. Haha. Pero pwede na rin. Namatayang pagmamahalan. LOL. SO EMoooo. [Edited! Mga buiset yung ibang tao eh! haha.]

Ooh
Oh oh, ooh

I was in misery without you
I could not imagine life without you
It was such a painful thing to go through
Have you bein' taken away
But I, I dried my tears
Even though it took a couple of years
I guess I had to just get over my fears
Of bein' alone
But it gets...

It gets, it gets easier
Without you
I won't feel right
I can't feel right
Without you
But it gets, it gets easier

I thought my life was over without you
Thought I would be oh so sad darlin'
Cuz you left me here to face all my fears
All by myself, with nobody else
Now that you're gone, I just gotta move on
But my love'll never change
It'll always stay the same
I felt you were gone, the lonely nights alone
I get weak, then I'm strong
It gets easier

Sometimes it's really hard to just let go

Don't feel like movin' on, oh, yet I know

Just breathin' air is hard to bare
When the one that you love is not there

Thoughts of you sit heavy on my mind

I always reminisce on our good times

I just take it day by day
I know that it'll never be easy
But I can say, it gets easier

Someday, I'll understand.

2009-07-21T09:21:00.003+08:00

Masakit. Masakit parin hanggang ngayon pero hindi na kasing sakit noong mga nakaraang araw. Siguro nga, mas nagiging madali ang lahat habang lumilipas ang araw. Mas kelangan ko lang ngayon tatagan ang sarili ko -- magtiis at magtiyaga.

Wala na siya. At maaring hindi na bumalik yung dating meron kami; pagmamahal man yan o pagkakaibigan. Oo, gusto ko umasa. Gusto ko humiling na sana meron pa dahil oo (ulit), gusto ko pa. Pero sabi nga ng favorite line ko,

"If the other party is not willing, this will not make any sense at all."

Gusto ko maghintay at umasang mayron pa. Minsan naman, gusto ko lang umasa na bumalik yung friendship na nasira ng pagiging magka-ibigan. Kung bibigyan nga ako ng karapatan bumalik sa nakaraan, maaring hindi ko to hayaan; at least walang nawala o di kaya hindi ko hahayaang pumunta sa puntong ito.

Pero wala na. Tapos na ang lahat. Kahit anong asa ang gawin ko, wala ako magagawa kundi ang maghintay. Healing ako? Ewan. Pero eto ang sigurado ko. I'll learn from this experience and grow.

Oo, I will.

Siguro maghihintay na lang ako hanggang sa punto na bumalik siya o di kaya, hanggang sa magsawa na lang ako kakahintay at hindi ko napansin na okay na ako.

Araw-araw ko tong maalala dahil ang dami kung pilit na pinaglaban -- sa aking mga magulang at kaibigan pa lang, imba na ang fighting spirit ko para sknya. Araw-araw kung iisiping karapatan niya to; ang maging masaya at gumawa ng desisyon sa buhay niya. Araw-araw ko ring pilit na kakalimutan ang sakit -- ang sakit ng mawalan. Araw-araw hanggang sa minutong paggising ko e wala na pala akong nararamdamang sakit O di kaya hanggang sa minutong bumalik siya. (LOL, asa agen?!)

Tapos na.

Sana dumating ang araw na mahanap ko rin ang bagay na pwedeng makapagpasaya sakin. Alam kung ngayon, siya lang ang makakapagbigay nun pero maaring someday nga, e hindi na.

PS. Basta ang alam ko, andito lang ako para sa'yo. Bilang kaibigan.
PSx2. Namimiss ko -- tayo at ang maaring naging tayo.

Stay ni Gavin DeGraw

2009-07-19T17:38:00.003+08:00

Naman! Haha. Bakit ang galing mo Gavin DeGraw. Mahal na kita, promise. Ever since, favorite ko na tong kanta na to. Kahit nung dati pa. Hehe. LSS kasi siya. Omy. Haha. Girlfan ako!

*thank you kay Dexter at nakilala ko siya

Dexter's Day

2009-07-19T11:20:00.004+08:00

Kahapon, birthday ni Dexter. Nung una, hindi talaga kami invited. May mga sarisarili kasing mga lakad. May mga sarisariling nood ng Harry Potter; hanggang sa may mga bagay na nagkalabuan kaya eto ang naging bagsak. Birthday ni Dexter!

Unang stop ay ang movie -- Harry Potter and the Half-blood Prince sa Trinoma Cinema 5. Late kami ni Edward at kasalanan ko yun. Hehe. Pano ba naman kasi, nagkaron ng traffic jam sa may bago magmoonwalk. Basta, sa Las Pinas yun. Ayun nga, 5 minutes late kami sa movie. Pero wala naman kami masyadong namiss ayon kay Armon. So ang ayun nga, katabi ko si Armon. Ang ganda ng sinehan sa Trinoma. Hehe. Pwede kasi mataas yung patungan ng kamay nung mga upuan. May namiss tuloy ako. Oh well. After ilang oras, tapos na yung movie. Drama pala siya. Kala ko adventure. LOL.

After nun, kain na; sa Gerry's Grill. Kaso 30 mins pa raw kasi walang seats. So ako, dahil inlab parin ako sa Timezone, nagyaya ako magTimezone. Nag-avail ulit ako nung Student's Privilege. So laro-laro. Unang nilaro namin e yung hammer king. As usual, nahigh score ni Teo. Lakas e. Tinry ko. Ayun, bano. Hehe. Next na laro namin e yung sa stomp. Nakalimutan ko tawag dun basta yun. Nandaya nanaman kami, as usual. Tapos hinihintay namin yung hahagisan ng bola yung screen kaso ang tagal nung maglabers hanggang sa nagtext na si Dex ng game. Pero bago kami umalis, nag-claw machine muna kami nila Teo. So, si Teo naglaro. Isang aso lang nakuha niya. Bano eh. Hehe. Tapos ayon, go na kami sa kainan.

So Gerry's Grill na. Crispy Pata. Sinigang. Liempo. Baked Tahong. Ayan ang handa ni Dexter. So kaen kaen kaen. Ang daming kaen. Hehe. Pero hindi parin naubos so tinake-out na lang. Marami ring tawanan sa kalagitnaan. May mga naback-stab, naapi at inalala. Oo nga pala, bottomless yung Iced Tea kaso hindi agad sinabi nung dalawa kaya nung una, tipid tipid. Hehe. Nakakatuwa. Magpapakanta sana kami sa waiters ng Happy Birthday kay Dexter kaso ayaw niya. Madaya siya. Hehe. Pero masaya parin ang dinner na to. May pamilya pa oh; kasama yung katulong; ay ampon pala. Hahaha.

After niyan, balik Timezone kami para laruin na yung bato bato ng screen. Nakasira ng pedal si Armon. Nahiyaw ang lahat. Nakakahiya. Hehe. Meron pang bolang nasira. Pero all in all, kapagod na masaya. Nagbasketball rin. Nag air hockey rin ang magkapatid. All ng laro nito ay thanks sa aking Card. Hahaha.

Pagktapos ng masayang gabi sa Trinoma, derecho na kami sa bahay nila Jenny. Nag'Game Cube' lang sila. Ako, nagnet. Nagpakabaliw lang ng sandali. May hinintay lang for awhile. LOL. Natulog rin kami ng mga bandang 1am. Nagkwentuhan pa kasi. May mga naback-stab ulit. Hehe.

Masaya tong araw na to. Pero nakukulangan ako. Pero I'll do this all over again if given a chance. :) Nakatanggal ng lungkot e kahit for a while. Thank you. At once again...

HAPPY BIRTHDAY DEXSAD.

What I Like About Multiply

2009-07-19T11:16:00.003+08:00

Pwede mong irestrict ang nakakakita. Pwedeng "Individual People", minsan literal na individual. :) I love you, multiply.

c'mon

2009-07-18T10:32:00.005+08:00

C'mon BitDefender, ang tagal mo! Hindi pa tapos yan ha. Puusaa.

Yep

2009-07-18T09:49:00.003+08:00

OO!!!

Oo ang sagot sa lahat. Oo. Oo. Oo.

Yun ba ang mahirap intindihin??

4 units left

2009-07-17T00:40:00.001+08:00

Ay! Joke. 5 units pa dahil sa design. Eto na lang -- eto na lang at malapit na ko sa PICC. Unting tiyaga, sikap at paghihirap na lang, tapos na ko. Unting dasal na lang din at paniniwalang kaya ko to! Yes. Malapit na! Thank you Lord. :)

Ulan

2009-07-16T20:27:00.000+08:00

Umuulan na, sa wakas. Panahon na rin kasi para sa tag-ulan. Namiss ko ang amoy ng ulan at yung feeling nun kapag dumidikit sa katawan mo. Kaya ayon, kanina, medyo nagpaulan ako. Medyo lang naman. Masarap. Masarap yung feeling niya talaga. Malamig. Tapos dahan-dahan ka nitong dadalhin sa emo mode mo. Haha. Pero ayos lang. No emo moments for me today. :) Pero enjoy talaga ako. Ang masama lang, nasama nanaman ata pakiramdam ko. Utot talaga ako. :))

Sana kayo rin nag-eenjoy ngayon. :)

See what God wants you to know App in Facebook

2009-07-16T00:15:00.001+08:00

Oo na, nagbabasa ako niyan! nagllike pa ko! LOL for me.

Tzie's Day Daw

2009-07-15T22:49:00.000+08:00

Ang araw na inilaan sakin nina Jen, Teo, Mikko at ang dakilang sabit, Bryan.

Malungkot tong araw na to. Siyempre, fresh pa ang lahat. Pero natuwa rin ako kasi naging mas malapit ako sa mga taong involved. Ang kalaban namin? The bar at si Emperador. Sa totoo lang, inasahan ko ng malalasing ako. Tumba raw kasi kung tumba. Pero himala ata at naging behave ako. Tumagal ako. Marami akong nainom pero wala akong ginawa o sinabing kakaiba. Haha. Naubos na kasi ang chaser kaya hindi rin naubos ang empi.

Kahit malungkot, okay rin tong araw na to. Grabe ang loving ng friends ko. :]

Isa pala sa mga favorite line ko ang narinig ko nung gabi to. Imba ka talaga Mikko. :)

Mikko: Everything ends tonight, ok?
Me: Sana..

Hindi ko talaga maalala kung english ang pagkasabi, tinandaan ko lang ang english version para sa update sa aking little tumblr. Kaya ayan, imba! :D

Hindi ko na rin namalayan kung anong oras kami natulog. Basta ang pagkakaalala ko, pagkahiga ko ng kama, nakatulog agad ako. Ginitnaan pa ko nina Mikko at Bryan. Oh my! Wala naman masakit e soo safe. Haha.

Pagkaumaga, inaasahan kung magaalarm ang cellfone ko kaso binigo ako neto. Buti na lang ginising ako ni Jen. At ang mga kasunod na nangyari ay hindi na importante. :D

Ang Bagong Ako

2009-07-15T19:20:00.000+08:00

Isang linggo na ang nakalipas. Isang linggo ng walang humpay na pag-iyak, pagiging emo at pagtatanim ng sama ng loob. Oo, isang linggo na.

Kanina, nagsimba ako (ulit!) at nagconfess (after 4 na taon!). Humingi ako ng kapatawaran sa lahat -- sa paghiling ko ng masama sa kapwa ko at sa pagkkwestyun ko sa kanya. At ang isang bagay na hindi ko makakalimutan na sinabi ng Pari ay eto:

"Karapatan niya ang maging masaya.. sa piling ng iba, sa ibang mga kaibigan.. at karapatan mo rin yun."

At dun, parang umilaw ang buo kung environment. Natauhan. Nagising. Bakit ko hihilinggin ang kasiraan ng isang tao? No friends, revenge is not sweet. Revenge makes things worst. At ayoko.

Sa ngayon, alam kung napatawad ko na ang taong nanakit sa akin ng sobra. Napatawad ko na ang lahat. Hindi man ako masaya ngayon, at least, hindi na ako kasing lungkot ng nakaraang mga araw. Oo, may mga araw na alam kung maddown ako. Siyempre, hindi mo mapipigilan yun kapag mag-isa ka lang. Pero mas okay na to. Sa pagpapatawad kung to, alam kung naging mas mabuti akong tao.

Oo friends, hindi ako masaya pero hindi rin ako malungkot. I'm empty -- but contented in what I have. Friends. Family. A good life. Oo, natural, may mga gusto pa kung hilingin. Gustong makuha. Gustong maatim. Pero sa ngayon, eto ako.

Healing.
Better.

Kaya eto -- new blog. :) New life.

Salamat sa mga taong umakay -- sa mga taong walang sawa makinig at pagalitan ako. Salamat rin sa medyo bumalik. Hehe. Kilala mo na yun. Salamat rin saknya -- dahil mas malakas na ko ngayon.

Part lang to ng growing up ko. Hindi lang ako sinuwerte pero alam ko someday, dun rin ang bagsak ko. :D

Aja Tzie! Jaihooo. Haha.